İki kurbağadan biri bir batakta, biri de arı duru bir gölde yaşarmış. İkisi yakın dostmuşlar. Göl kurbağası, batak kurbağasına:
- Bırak şu batak yeri. Gel benim gölüme, hem rahat edersin, hem kardeş kardeş yaşarız. Öyle güzel olur ki ! Ne şist diyen olur, ne kışt diyen!.. dermiş.
Ama ürkek, çekingen batak kurbağası:
- Ne mümkün! dermiş. çok isterim ya, bir kez alışmışım. Alışınca da kolay mı bırakması bir şeyi? Ben arada bir bataktan çıkıp hava alıyorum. Gezip tozuyorum. Gölde bunu yapamam ki!
Sonunda olan olmuş. Alışmışım, ne edeyim de geleyim ? diyen batak kurbağasını yoldan geçen bir araba, tekeri altında çiğneyip geçmiş.
İnsanoğlu ,da alışkanlıkların kolay kolay kurtulamaz. Böylece, ne iyiye gider, ne kötüye, olduğu yerde sayar, ileri gidemez.
Göl Kurbağası İle Bataklık Kurbağası
JJ 
Ezop Masalları
site ekle
