Gün aydınlanıp sabah olduğunda karga cıvıl cıvıl etrafta dolanıyormuş. Etraftaki diğer kuşlarada günaydın dileyip selam veriyormuş. Karga az ilerde bir peynir görmüş hemen uçarak onu almış ağzına evine götürüyormuş. Evine doğru yol alırken sokakta bitkin fareyi görmüş halsiz bir şekilde eve yürümeye çalışıyormuş. 

Karga : "Ne oldu neyin var." diye sormuş.

Fare : "Çok açım." demiş.

Karga : "Benim yarına yiyeceğim var bugün bir peynir bulmuştum gelde beraber yiyelim hem bende açıkmıştım." demiş.

Yemeklerini beraber bitirmişler ve fare ona neşeli bir halde çok teşekkür etmiş ve uzaklaşmış. Aradan yaklaşık 1 ay geçmiş Farenin şansı açılmış bol bol yiyecekler buluyormuş o gün de karga hiç yiyecek bulamamış ve farenin kapısına dayanmış.

Karga : "Yiyeğin varmı fare kardeş." demiş.

Fare : "Yok" demiş.

Aslında yiyeceği varmış farenin kapının önündeymiş. Karga bunu bildiği halde tamam ne yapalım demiş ve oradan uzaklaşmış. Diğer arkadaşlarından 2-3 parça o gün karnını doyuracak kadar bir şeyler bulmuş ve karnını doyurmuş. Sonra bir gün fare dayanmış karganın kapısına. .

Fare : "Yiyeceğin varmı karga" diye sormuş çekinmeden.

Karga : "Ben sana elimde bir lokma varken verdim ama o gün ben sana geldiğimde günlerce yetecek kadar yiyeceğin oldugu halde bana bir lokma vermedin yok dedin." demiş.

Farenin yüzü kızarık bir halde eve gitmiş. 2 gün sonra haber yayılmış fare açlıktan ölmüş.

Karga : "Kendin . ettin kendin buldun." demiş.