Kütüphanenin raflarında tozlanmış kitaplar arasında, bir kitap kurdu dolaşıyordu.Arkadaşları ona kıtır derlerdi. Karnını doyuracağı zamanlarda kitapların arasına girer, salına salına dolaşır, sonra da karnını doyururdu.
Kıtırın karnı yine acıkmıştı acaba bugün ne yesem diye düşündü kendi kend,ine. Yavaş yavaş yürüdü, yürüdü... renkli resimli kitapların yanına geldi. Kitabın ucundan biraz ısırdı ama tadını pek beğenmedi.Öbür raftaki kitapların yanına gitmeyi düşündü. O raf biraz yüksekti, çıkıp çıkamayacağını bilmiyordu.Ama denemeliydi. Yavaş yavaş rafın sonuna kadar gitti. Üst rafa çıkmaya başladı. Çıktı... çıktı...Tırmandıkça, tırmandı”off ne kadar yüksekmiş burası “diye düşünüyordu... Uzun bir yolculuktan sonra üst raftaki kitaplara ulaştı . Koca ciltli bir kitabı kemirmeye başladı. O sırada gözüne bir şeyler ilişti. “ Aaa bu kitapta ne güzel şeyler yazıyormuş “ diye merakla okumaya başladı. Okudu... okudu... O kadar çok hoşuna gitmişti ki,hem bu kitabın içinde ne güzel resimlerde vardı.. Anneannesinin ona anlattığı bir masal geldi aklına”Bu insanlar kitaplarına hiç bakmıyorlar” diye söylendi.
Kitap kurdu kıtır , kitabın içindeki güzel masalları okumaya devam etti. Ama tam o sırada raftaki bir tahta parçasına ayağı takıldı ve raftan aşağı düşmeye başladı.. O kadar çok korkmuştu ki,düşerlen bir taraftan da “”Aaaaa” diye bağırıyordu. Sonunda alttaki raflardan birine tutundu ve oradaki kitaplardan birinin içine girip o . kitabın resimlerine bakmaya başladı. O günden beri her gün raflarda dolaşıp tozlanan kitapların tozlarını siliyormuş. Ve artık kıtır kitapları yemiyormuş biliyor musunuz ?
Kitap Kurdu Kıtır
çok güsel ve çook beyendim 
Özgün Masallar
