Avcıların attığı oklardan biri güzel bir alageyiğin gözüne gelmiş ve gözünü çıkarmış. Alageyiğin tek gözü kalmış. Bir gün deniz kıyısına varmış, otlanmaya başlamış. Bir yandan da can korkusu yüreğinde kıpır kıpırmış.
- En iyisi, demiş. Tek gözümü karadan yana çevireyim, dikkatli olayım. Avcılar mavcılar gelir de görmem sonra. Denizden adama bir kötülük gelmez, kör gözümü de ondan yana veririm, olur biter ...
Dediğini bir güzel yapmış, başlamış otlamaya. Derken denizde bir sandal belirmiş, içinde bir sürü adam. Geyiği görür görmez hemen okla yaylarına davranmışlar, tek gözlü alageyiği gafil avlayıp vurmuşlar. Alageyik oku yemiş, yıkılıvermiş.
- Ah, ah! demiş ölürken. Ne umdum ne buldum.
Kara tehlikeliydi; deniz güvenilirdi güya. Ölüm, denizden çıkageldi.
Her zaman beklenen olmaz. Bir şeyin tehlikeli olduğunu sanırız, oysa güvenilir çıkar , iyi sanırız, kötü çıkar.
|
Tek Gözlü Alageyik
saolun 
Ezop Masalları
